Pijler van de samenleving Cor van Elswijk: 'Het gaat om de mensen, het contact, de sfeer eromheen'

Redactie 10-01-2019
Foto: Charles Jungschl\u00e4gerCor van Elswijk: \Onze grootste zorg is de werving van nieuwe vrijwilligers.\

"Je hebt toch een beetje afleiding nodig hè!" Honselersdijker Cor van Elswijk (64) combineert al jaren overvolle werkweken met verschillende vrijwillige 'baantjes'. "Ok, het is misschien wat veel afleiding geworden, maar ik kan het inpassen. Het is ook allemaal zo ontzettend leuk om te doen!"

door Inge Huijding

Bovenaan Cors lijstje staat met stip de Buurtpreventie Honselersdijk. "Dat is een beetje m'n kindje", knikt hij. "Ik ben er al snel zo'n tien uur per week zoet mee. Toen ik tweeëntwintig jaar geleden werd gevraagd had ik nog nooit van buurtpreventie gehoord. In Maasdijk waren ze het aan het opzetten, hier wilde men ook beginnen, met steun van gemeente en politie. Geen overbodige luxe, Honselersdijk was een moeilijk dorp."

Een begrip op straat

Cor trad aan als penningmeester van de buurtpreventie in oprichting. "Mensen werven was natuurlijk het belangrijkste, dus daar gingen we, de deuren langs. We zijn gestart met 30 man en hebben het kunnen uitbouwen naar 70 leden. Een heel gemêleerde groep mannen en vrouwen, de jongste is 17 en de oudste 75. We surveilleren regelmatig, ook zaterdagnacht. Inmiddels hebben we prima contact met de jeugd en ouderen zijn blij met ons, dat is een fijn gevoel. Na ruim twee decennia durf ik met volle overtuiging te zeggen dat onze aanwezigheid een positief effect heeft. Het dorp is veel rustiger geworden en het aantal delicten is gehalveerd. De Buurtpreventie is echt ingeburgerd. Onze grootste zorg is de werving van nieuwe vrijwilligers."

Nieuwe draai

Nog veel eerder was Cor al actief als voetbalscheidsrechter. Op zijn 32ste stopte hij als speler bij Sport Vereniging Honselersdijk om zich volledig op de arbitrage te kunnen richten. "Ik vond het zo geweldig om te doen, en ik had het idee dat ik er goed in zou kunnen worden", vertelt hij. "Ik heb er ook echt het beste uitgehaald, na een paar jaar floot ik 2e divisie en was ik zo'n veertig keer per jaar op stap, door heel Nederland. En natuurlijk ook in het Westland, bijvoorbeeld bij het Westlands Kampioenschap! Het was mijn lust en mijn leven." Des te groter de klap toen een knieblessure hem in 2016 dwong te stoppen. "Arbitrage is echt een uitdaging, je moet er 100% staan, zowel mentaal als fysiek. Ik leefde zo naar elke wedstrijd toe, het gevoel dat je hebt als het goed gaat, als je echt een aanvulling kunt zijn, dat is prachtig. Ik mis het enorm. Gelukkig hoefde ik mijn activiteiten voor de Haagse Scheidsrechters Vereniging niet op te geven. En ik geef een nieuwe draai aan mijn passie door jonge scheidsrechters te coachen. Daarin kan ik veel kwijt."

Feest

Ondanks zijn drukke agenda vindt Cor nog tijd om tijdens de jaarlijkse feestelijkheden rond de Wielerronde een paar dagen als algemeen aanspreekpunt te fungeren en als veilingmeester op te treden bij de Kerkveiling. "Het gaat me om de mensen", zegt hij bijna verontschuldigend, "de gezelligheid, de sfeer eromheen. Het contact met collega scheidsrechters, spelers en besturen, met de geweldig club van de buurtpreventie, met de organisatie van de feestweek en de mensen van de kerk. Ik doe het allemaal niet omdat het moet: het is deel van m'n leven. Dat ik me nuttig kan maken geeft ook een goed gevoel: een wedstrijd die lekker loopt, het dorp dat ik leefbaarder zie worden, een supermooi feest voor iedereen. Zo is mijn leven ook een feest."