'Van timmerman tot notaris onder de schutters'

Redactie 31-07-2021
Foto: Rolf van Koppen FotografieOnder toeziend oog van het dagelijkse bestuur vuurt Bergman zijn historisch wapen af.

De schietsport kent in Nederland rond de 45.000 sportschutters. Bij het Wateringse OKK halen 300 leden hun passie uit het overhalen van de trekker. De vereniging, die november 2022 haar 100-ste verjaardag hoopt te vieren, heeft veel te bieden. Diverse schietdisciplines worden er gekoppeld aan een hoge mate van gezelligheid. Inspanning en ontspanning gaan hierbij hand in hand. Het is de voetbalkantine in een huiskamersfeer. Zelfs de prijzenkasten ontbreken niet.

door Marcel Zaat

In 2022 mag de vereniging dan 100 jaar bestaan, zonder slag of stoot is het allemaal niet gegaan. In 1922 werd op de kolfbaan achter het oude gemeentehuis voor het eerst geschoten. De Tweede Wereldoorlog doorkruiste het verenigingsleven, waarna in 1948 in de veilinghallen weer de eerste schoten klonken. Omdat de hallen in 1966 niet meer voldeden aan de veiligheidsvoorschriften ging de club weer in ruste. Pas in 1976 werd OKK weer actief toen er in de Wateringse Hofboerderij op de zolder ruimte kwam. In 1994 werd de verhuizing naar het Veenbes gemaakt, waar in een uitstekend geoutilleerde accommodatie wordt geschoten.

Interieur van de club

Het hoofdbestuur van OKK (Oefening Kweekt Kunst), bestaand uit voorzitter Jan in 't Groen, secretaris Peter Verheijdt en penningmeester Leny Harteveld dienen op veel fronten al weer heel wat jaartjes de club. Harteveld en Verheijdt behoren tot het interieur van de club. Verheijdt, vanaf 1977 lid van de vereniging en sinds 1979 bestuurslid, werd via een buurman betrokken bij de schietsport. "Mijn buurman was lid en vroeg mij een keertje mee te gaan. Dat beviel prima en van het een kwam het ander. Ik kan wel zeggen dat ik trots ben op onze vereniging. "

Restricties

Op de accommodatie, waar in 2016 nog 150 zonnepanelen werden geplaatst en de led-verlichting zijn intrede deed, zijn 24 schietpunten aanwezig. OKK heeft 10 meter banen voor de luchtdisciplines, 12 meter banen voor de klein kaliberdisciplines, 25 meter banen voor pistool en 50/100 meter banen voor klein-en groot kaliber disciplines. Dit alles onder strenge restricties, legt voorzitter Jan in 't Groen uit: "Eerst volgt er met potentiële leden kennismaking, gevolgd door een rondleiding en dan krijg je een inschrijfformulier mee. Bevalt dit dan volgt er een gesprek met een ballotagecommissie. Het eerste half jaar schiet je als aspirant-lid onder begeleiding van een instructeur en nieuwe leden starten altijd met het luchtschieten. Zo kunnen wij de juiste veiligheid bieden en hebben de leden de vaardigheden eerder onder controle. Wettelijk gezien kan je pas na een jaar een vuurwapen aanschaffen, dus dan ben je feitelijk al anderhalf jaar lang lid en schiet je tot die tijd met een verenigingswapen."

Onder de loep

De schietsport ligt al sinds oudsher onder een loep want een vuurwapen heeft nu eenmaal een negatief imago. Voorzitter In' t Groen onderkent dit, maar weet ook dat juist de schietclubs haar zaakjes goed geregeld hebben. "De VOG (Verklaring Omtrent Gedrag) is vanzelfsprekend nodig en gaat ook acht jaar terug. Bij gebruik eigen wapens dien je thuis alles in een kluis opgeborgen te hebben. Wapens en munitie hierin apart gescheiden. De politie speelt een rol hierin want die komt de boel checken, zowel bij ons als bij de leden thuis. "

De schietsport staat daardoor te boek als een van de veiligste sporten. Verheijdt: "Als bestuur geven wij de leden goedkeuring om met een wapen te schieten en de politie geeft dan vervolgens toestemming om het gekozen wapen in de winkel op te halen en daar is geen speld tussen te krijgen. Heel soms lees je wel eens over een schietincident, waar een lid van een schietclub bij is betrokken. Het wapen is niet gevaarlijk, maar het gaat om de man er achter."

De tien schieten

Het allerleukste aan schieten zien beiden bestuursleden toch wel in de factor concentratie. Fitheid is daarin ook niet onbelangrijk. Het wedstrijdschieten is puur een combinatie van een lichamelijk en geestelijk proces, dat moet leiden tot prestatie. In 't Groen: "Het is een sport waarin concentratie het allerbelangrijkste is. Als ik zelf met een wedstrijd mee doe van 60 schoten ben ik het na afloop wel even zat. Minder vermoeiend natuurlijk als duursporten of pak hem beet voetbal, maar de concentratie die je op moet brengen om het maximale te halen moet er altijd zijn. Bij het eerste én het laatste schot. Het is inspanning en ontspanning tegelijk. Ik raad het mensen, die hier hun interesse in hebben, zeker aan om eens langs te komen. Wij hebben schutters van timmerman tot notaris met allemaal dezelfde passie: ze willen allemaal zoveel mogelijk die tien schieten. Dat maakt het juist zo leuk."

Liefde voor het zwartkruit

Ruud Bergman is al meer dan 40 jaar fervent liefhebber van de schietsport en sinds 2002 lid van OKK. Als onderofficier in zijn diensttijd maakte hij kennis met wapens en dat liet hem vervolgens niet meer los. Zijn favoriete discipline is het schieten met het historisch wapen. Bergman, die twee keer nationaal kampioen 30 M1 karabijn schieten werd, vuurt met een zwartkruitwapen dat dateert uit 1873. "Ik schiet merendeel met zwartkruit, maar dan alleen met originele wapens en niet met replica's. De munitie hiervoor moet ik zelf maken. Dat is niet eens meer te koop. Thuis heb ik hiervoor loodovens, weegschalen en kruitmolens. Dat maakt juist de uitdaging. Ook verzamel ik bepaalde wapens. Ik ben gegrepen door het virus van de wapensport en haal hier ontzettend veel plezier uit."

Fotobijschrift: